حفظ حریم شخصی و احترام به حریم دیگران

کلاس پنجم بودم که روزی سر کلاس، معلم‏مان خانم رضوی سر کلاس گفت که به دلیل اینکه کلاس ما نسبت به کلاسهای دیگر تعداد کمتری دارد، قرار است یک نفر به کلاس ما اضافه شود. آن زمان من با راحله نامی دوست بودم که بعد از سه سال همکلاسی بودن، موقع تقسیم بندی کلاس پنجم […]

کلاس پنجم بودم که روزی سر کلاس، معلم‏مان خانم رضوی سر کلاس گفت که به دلیل اینکه کلاس ما نسبت به کلاسهای دیگر تعداد کمتری دارد، قرار است یک نفر به کلاس ما اضافه شود. آن زمان من با راحله نامی دوست بودم که بعد از سه سال همکلاسی بودن، موقع تقسیم بندی کلاس پنجم از هم دور افتاده بودیم. چه فرصتی بهتر از این. زنگ تفریح موضوع را با او در میان گذاشتم. او هم همان ساعت به دفتر مدرسه رفت تا تقاضا کند که او دانش آموز انتقالی باشد.

بعد از زنگ تفریح وقتی خانم رضوی به کلاس آمد، قبل از شروع درس درباره اهمیت حریم و احترام به آن صحبت کرد. درباره اینکه هر جایی حریم خودش را دارد و کارها و حرفهایی که مخصوص آن فضاست را نباید خارج از آن موقعیت بیان کرد. بعد هم از من پرسید که چرا حرفی که داخل کلاس زدیم را بیرون از کلاس مطرح کردم.

معتقد بود با این کار نظم امور از دست مدیریت خارج می شود و ممکن است برای دوست من هم امید واهی ایجاد شود.

پیش‏تر از اینها هم من این حرفها را از مادرم شنیده بودم. اینکه حرف خانه، برای خانه است و لزومی ندارد همه از آن مطلع باشند. بعد از آن روز فهمیدم باید حریم ها را مشخص کنم و به آنها احترام بگذارم. حریم‏ها همیشه با مکان مشخص نمی‏شوند و گاهی روابط ماست که مرزها را تعیین می‏کند.

حفظ حریم خصوصی به عنوان صیانت از قلمروی شخصی، از زمان انسانهای نخستین بوده و حتی در بین حیوانات هم وجود دارد. انسانها همانقدر که نیاز دارند که حریمشان حفظ شود، لازم است به محدوده شخصی دیگران هم احترام بگذارند.

حفظ حریم شخصی در روابط کاری، دوستانه و حتی خانوادگی بسیار با اهمیت است و باعث بهبود روابط و احترام متقابل خواهد شد.

اما نکته حائز اهمیت این است که انسانها باید خود برای صیانت از قلمروی شخصیشان اقدام کنند و محدوده حریم فیزیکی، روانی و عاطفی خود را مشخص کنند. اغلب افراد تصور می‌کنند که حریم فقط شامل ابزار و ادوات مادی و شخصی می‌شود اما لازم به ذکر است که انسانها علی‌الخصوص انسانهای مدرن نیاز به حفظ حریم روانی و شخصیتی خود دارند که در اکثر مواقع خواسته یا ناخواسته از سوی دیگران خواسته یا ناخواسته نادیده گرفته می‌شود. نیاز به آگاهی از حوزه‌های شخصی آدمها، تقریبا در همه انسانها وجود دارد و حس سرک کشیدن در کار دیگران، میل درونی است که اگر به درستی مهار نشود تبدیل به مداخله و به اصطلاح عام، فضولی می‌شود.

این نکته را هم باید در نظر داشت که قضاوت و نظر دیگران در خصوص فعالیت و کاری که افراد اقدام به انجامش می‌دهند نیز تجاوز به حریم است و اگر در جهت پیشبرد توسعه فردی نباشد باید در مقابلش ایستاد.

بنابراین برای پیش رفتن در مسیر زندگی حتما باید مرزها و حریم‏های خود را مشخص کرد و اجازه دخالت دیگران را کاملا ببندیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز