سوده فتحی

دلیل نوشتن برای هر کس منحصربفرد است. نوشتن برای من یعنی برون ریزی درونیاتیست که گاه همچون شهدِ معطر ،شیرین و دلپذیرند و گاه چنان تلخ می شوند که باید خوراک زباله های نه شب شوند و به دست رفتگر مهربان به سفر بی بازگشت فرستاده شوند. نوشتن یعنی رویارویی «من» با «خود». تقابلی که در زمان سوار شدن «من» بر قطار تکبر پیش می آید . «من» مغرورانه آنچنان با سر و صدای گوشخراشی می تازد که مرهمی جز نوشتن برای تنهایی اش نیست . برای «من» مینویسم تا بذر مهر و آگاهی را در برهوت سیری ناپذیرش بکارم.

پربازدید ترین ها

جدیدترین ها

جستار

راههایی برای زندگی:هدیه دادن

اولین باری که لذت هدیه دادن راچشیدم، عید نوروز سال ۱۳۷۵ بود. برای همه اعضای خانواده‌ام با پول تو جیبی‌هایم، هدیه کوچکی خریدم تا به

بیشتر »
طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز