سوده فتحی

دلیل نوشتن برای هر کس منحصربفرد است. نوشتن برای من یعنی برون ریزی درونیاتیست که گاه همچون شهدِ معطر ،شیرین و دلپذیرند و گاه چنان تلخ می شوند که باید خوراک زباله های نه شب شوند و به دست رفتگر مهربان به سفر بی بازگشت فرستاده شوند. نوشتن یعنی رویارویی «من» با «خود». تقابلی که در زمان سوار شدن «من» بر قطار تکبر پیش می آید . «من» مغرورانه آنچنان با سر و صدای گوشخراشی می تازد که مرهمی جز نوشتن برای تنهایی اش نیست . برای «من» مینویسم تا بذر مهر و آگاهی را در برهوت سیری ناپذیرش بکارم.

پربازدید ترین ها

جدیدترین ها

جستار

انتشار شادی

پیش‌تر از این‌ها تصور می‌کردم که آدم‌ها تمایل دارند تا شادیشان را با همتقسیم کنند. به نظرم می‌آمد که وقتی کسی حس سرخوشی می‌کند از

بیشتر »
جستار

تحول شخصیت

چند روز پیش برای بار چندم فیلم بی‌پولی اثر حمید نعمت الله را دیدم. آقای نعمت الله یکی از کارگردان‌های مورد علاقه من است که

بیشتر »
جستار

زن، یک انسان است.

هیچ وقت با فمنیست، یک دل نشدم آن هم به صورت متعصبانه‌اش. خیلی از دوستانم در همان زمانی که فمنیست مثل یک گیاه نازک و

بیشتر »
جستار

اختیار در هبوط

از یک جایی به بعد که نمی‌دونم دقیقا روی چه حسابی، احساس کردم ما خودمان زندگی در دنیا را انتخاب کردیم. بدون هیچ جبری. حتی

بیشتر »
طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز