سوده فتحی

دلیل نوشتن برای هر کس منحصربفرد است. نوشتن برای من یعنی برون ریزی درونیاتیست که گاه همچون شهدِ معطر ،شیرین و دلپذیرند و گاه چنان تلخ می شوند که باید خوراک زباله های نه شب شوند و به دست رفتگر مهربان به سفر بی بازگشت فرستاده شوند. نوشتن یعنی رویارویی «من» با «خود». تقابلی که در زمان سوار شدن «من» بر قطار تکبر پیش می آید . «من» مغرورانه آنچنان با سر و صدای گوشخراشی می تازد که مرهمی جز نوشتن برای تنهایی اش نیست . برای «من» مینویسم تا بذر مهر و آگاهی را در برهوت سیری ناپذیرش بکارم.

نوشته های تازه

پربازدید ترین ها

جدیدترین ها

روزنوشت

سپیدی در میان سیاهی

امروز در خلوتیِ فضای شرکت به دلیل ویروس تاجدار، با همکارم از هر دری سخن می‌گفتیم. از نحوه‌ی درس خواندن آنلاین، گرانی اجناس، ترس کودکان

بیشتر »
روزنوشت

داستان زندگی تو

وقتی پسرم کلاس اول بود، برای کادوی روز معلم بسیار شوق داشت. همه‌ی مادرها مبلغی را جمع کردند و هدیه‌ای خریداری کردند. اما امیرطاها با

بیشتر »
روزنوشت

معجزه‌ی رنج

هر واژه‌ای دنیایی از معنا در خود دارد. هر کس به فراخور استفاده‌ای که از کلام دارد، مفهومی را منتقل می‌کند. اما بعضی از کلمه‌ها

بیشتر »
طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز